ភ្នំពេញ ប៉ុស្ត៍ 28 June 2012 ឃុត សុភចរិយា និង Shane Worrell
ភ្នំពេញៈ សំឡេងស្រែកយំថា «យើងមានសេរីភាពហើយ! យើងមានសេរីភាពហើយ!» ត្រូវបានគេឮ ខណៈដែលស្រ្តីបឹងកក់ទាំង ១៣ នាក់ ត្រូវបានដោះលែងឲ្យមានសេរីភាព ពីពន្ធនាគារព្រៃស កាលពីយប់មិញ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកគាំទ្ររាប់រយនាក់ជាពិសេសកូនៗ របស់ស្ត្រីទាំងនោះ ស្រែកត្រេកអរផង យំផង។
ទិដ្ឋភាពនៃភាពរីករាយដូចគ្នានេះ ក៏ត្រូវបានគេឃើញ នៅមុនពេលដោះលែងពីពន្ធនាគារ នៅពេលស្រ្តីទាំងនោះយំផង រីករាយផង និងឱបគ្នាទៅវិញទៅមកផង ក្នុងសាលាឧទ្ធរណ៍នៅពេលតុលាការប្រកាសថា ពួកគេនឹងត្រូវបានដោះលែងឲ្យមានសេរីភាព។
បន្ទាប់ពីសវនាការរយៈពេល ៤ ម៉ោង កាលពីម្សិលមិញ អង្គជំនុំជម្រះចៅក្រម ៣ នាក់ បានតម្កល់សាលក្រមមានពិរុទ្ធ របស់សាលាដំបូងរាជធានីភ្នំពេញ ដែលបានប្រកាសកាលពីថ្ងៃទី ២៤ ខែឧសភា នៅពេលស្រ្តីទាំងនេះ ត្រូវបានជំនុំជម្រះ ក្នុងរយៈពេល ៣ ម៉ោង ដោយគ្មានមេធាវី។ ប៉ុន្តែនៅពេលចៅក្រមប្រកាសជាសាធារណៈថា ទោសរបស់ពួកគេ នឹងត្រូវបន្ថយមកត្រឹម ១ ខែ ៣ ថ្ងៃនោះជាពេលវេលា ដែលពួកគេបានជាប់ទោស នៅពន្ធនាគាររួចហើយនោះ សំឡេងស្រែកអបអរបានផ្ទុះឡើង។ បន្ទាប់ពីដឹងថា ខ្លួននឹងត្រូវបានដោះលែងនោះ អ្នកស្រី ទេព វន្នី អាយុ ៣១ ឆ្នាំ បានថ្លែងទាំងហូរទឹកភ្នែកថា៖ «សូមអរគុណចៅក្រមសាលាឧទ្ធរណ៍។ ដោយសារភាពអយុតិ្តធម៌នៃសាលាដំបូងរាជធានីបានជាពួកយើងមកទីនេះ នៅថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមអរគុណលោក ចំពោះសវនាការនេះ»។
អ្នកគាំទ្ររាប់រយនាក់បានរាំនិងច្រៀងលេង នៅវិថីស៊ីសុវត្ថិ ខណៈដំណឹងពីការដោះលែងស្រ្តីទាំងនោះ ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ ហើយពួកគេទីបំផុត ត្រូវបានដោះលែងពីពន្ធនាគារព្រៃស នៅវេលាម៉ោង ៧ និង ២០ យប់មិញ។
អ្នកស្រី យោម បុប្ផា អ្នកភូមិបឹងកក់ ស្រែកចេញពីហ្វូងមនុស្សថា «ជយោ!ជយោ!» ខណៈដែលនគរបាលឃ្លាំមើលពីចិញ្ចើមផ្លូវ។ «យើងឈ្នះហើយ ព្រោះសាលាឧទ្ធរណ៍ដោះលែងពួកយើង»។
ទោះជាយ៉ាងណា ស្រមោលខ្មៅ បានលុបការសាទរនេះនៅពេលអ្នកស្រី បូវ ស្រីស្រស់ ប្អូនស្រី បូវ សោភា ដែលជាប់ទោសបានរលូតកូន បន្ទាប់ពីនគរបាល បានទាត់មួយជើងចំពោះ ខណៈដែលអ្នកគាំទ្ររាប់រយនាក់ប៉ះទង្គិចនឹងកម្លាំងនគរបាលរាប់ រយនាក់ ដែលកាន់ថែវ និងដំបងឆក់នៅខាងក្រៅតុលាការពេលជម្រះ។
ឃិក ចន្ទរស្មី ជាមិត្តនាងថ្លែងថា បូវ ស្រីស្រស់ ត្រូវនាំទៅមជ្ឈមណ្ឌលជាតិគាំពារមាតានិងទារក ពេលនាងសន្លប់។ នាងសួរថា ៖ «ឥឡូវនេះទារកក្នុងផ្ទៃនាងស្លាប់ហើយ។ តើអ្នកណាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះបញ្ហានេះ? មន្រ្តីជាន់ខ្ពស់ ឬថ្នាក់ទាប?»។
នគរបាលមិនផ្តល់ការអត្ថាធិប្បាយប្រាប់នាង ឬភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ទេ អំពីហេតុការណ៍នេះ។
លោក យ៉េង វីរៈ នាយកប្រតិបតិ្តនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ បានថ្លែងក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ ដែលចេញផ្សាយដោយសម្ព័ន្ធនៃអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលថា៖ «មន្រ្តីតុលាការត្រូវធ្វើការស៊ើបអង្កេតពេញលេញ និងឯករាជ្យ លើហេតុការណ៍នេះ ហើយកាត់ទោសមន្រ្តីនគរបាល ដែលវាយមកលើប្រជាជន ក៏ដូចជាមេបញ្ជាការ ដែលបានបញ្ជាឲ្យប្រើអំពើហិង្សា»។
លោក អ៊ូ វីរៈ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលសិទិ្ធមនុស្សកម្ពុជាថ្លែងថា៖«ការកាត់ទោសស្រ្តីទាំង នេះត្រូវតែលុបចោល ហើយសាលាក្រុងភ្នំពេញត្រូវតែដោះស្រាយវិវាទបឹងកក់ម្តងឲ្យចប់ ដើម្បីកុំឲ្យសហគមន៍នេះត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើបាតុកម្មដើម្បីភាព យុតិ្តធម៌ ដែលជាការខាតបង់ច្រើនចំពោះពួកគេ»។
សវនាការនៅសាលាឧទ្ធរណ៍ភាគច្រើនកាលពីម្សិលមិញផ្តោតលើការ ជាប់ពាក់ព័ន្ធរបស់ពួកគេនៅសន្និសីទកាសែត នៅបឹងកក់ កាលពីថ្ងៃទី ២២ ខែឧសភា ជាថ្ងៃដែលពួកគេត្រូវបានចាប់ខ្លួន។
ស្រ្តីទាំងនេះត្រូវចោទប្រកាន់ថា បានកាន់ញញួរ និងឧបករណ៍ដទៃទៀត សង់ផ្ទះឡើងវិញលើដីរដ្ឋ ក្រុមហ៊ុន ស៊ូកាគូអ៊ីន របស់លោក ឡាវ ម៉េងឃីន ព្រឹទ្ធសមាជិកនៃគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា។
អ្នកស្រី សុង ស្រីលាប អាយុ ២៤ ឆ្នាំ ដែលក្មេងជាងគេក្នុងស្រ្តីទាំង១៣នាក់ បានថ្លែងថា ពួកគេចូលរួមជាលក្ខណៈបុគ្គល ហើយមិនបានរំលោភច្បាប់ទេ។
ចៅក្រមសួរថា៖ «ហេតុអ្វីបានជានគរបាលចាប់ខ្លួន ប្រសិនបើអ្នកមិនបានធ្វើអ្វីខុស?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ហេតុអ្វីលោកមិនសួរនគរបាល?»។
មេធាវីការពារក្តីបានបង្ហាញរូបថតអាវុធឲ្យអ្នកស្រី ចេង លាប អាយុ ៤៥ ឆ្នាំមើល ដែលអ្នកស្រី និងស្រ្តីដទៃទៀតត្រូវចោទប្រកាន់ថា កាន់ញញួរ ហើយសួរថា តើគាត់ធ្លាប់ឃើញទេ? អ្នកស្រីថា៖« ខ្ញុំបានឃើញជាលើកទី១»។
យោម បុប្ផា ថ្លែងថាអ្នកស្រី គឺជាសាក្សីម្នាក់ក្នុងចំណោមសាក្សីបីនាក់ ដែលបដិសេធមិនឲ្យចូលទៅតុលាការ ហើយនៅសល់តែ អ្នកស្រី ឡុង គឹមហ៊ាង មន្រ្តីទំនាក់ទំនងនៅក្រុមការងារពិសេសសិទ្ធិលំនៅដ្ឋានជា សាក្សីតែម្នាក់គត់។
អ្នកស្រីថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញពួកគេកំពុងច្រៀងនៅលើវាលខ្សាច់នោះ ហើយបន្ទាប់មកអាជ្ញាធរស្ទុះចូលទៅចាប់ខ្លួនពួកគេ »។
ចៅក្រមសួរថា ៖ «អ្នកចង់មានន័យថា ពួកគេមិនបានធ្វើអ្វីខុសនៅពេលចាប់ខ្លួនទេឬ?»« ចាស! ពួកគេមិនបានធ្វើអ្វីខុសទេ»។
អ្នកស្រី ឡុង គឹមហ៊ាង ថ្លែងថា អ្នកស្រីបានឃើញមានឈើនិងរណារមួយនៅលើដីនោះ ប៉ុន្តែ វាពុំមែនទេ រហូតដល់ក្រុមបុរសដែលកាន់ញញួរ និងពាក់ម៉ាស់មកដល់ បន្ទាប់គ្នាគឺនគរបាល ដែលកាន់ដំបង និងបំពាក់ដោយអាវុធ។
អ្នកស្រីមិនជឿថា ក្រុមនេះពាក់ព័ន្ធនឹងស្រ្តី១៣នាក់នេះទេ។
សេចក្តីសន្និដានរបស់លោក លោក សួង សុផល ជាមេធាវីសាលារាជធានីដែលអង្គុយនៅជិតព្រះរាជអាជ្ញា ថា ក្រុមស្រ្តីទាំងនោះមានទោសកំហុស។ លោកថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំស្នើប្រធានចៅក្រមជំនុំជម្រះតម្កល់់សាលក្រម»។
ប្រធានចៅក្រមជម្រះ លោក សេង ស៊ីវុត្ថា ថ្លែងថា ការអះអាងរបស់ស្រ្តីនោះពុំមានភស្តុតាងគាំទ្រទេ ហើយអ្នកទាំងនេះទទួលស្គាល់ពីការគាំទ្រគ្រួសារចំនួន១៨ ដែលព្យាយាមសង់ផ្ទះរបស់ខ្លួនឡើងវិញ។ ទោះយ៉ាងណាតុលាការបានបន្ថយទោសពួកគេដោយសារភាគច្រើននៃ ស្រ្តីទាំងនោះ មានកូនៗក្នុងបន្ទុក។
លោកស៊ីវុត្ថា បន្តថា៖ «អ្នករាល់គ្នាមានសេរីភាពនៅថ្ងៃនេះ»។
ប្រធានអង្គការសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ លោកស្រី ពុង ឈីវកេក ថ្លែងថា វាសំខាន់ណាស់ដែលស្រ្តីទាំងនេះត្រូវដោះលែង។
លោកស្រីបន្តថា៖ «ខ្ញុំរីករាយជាមួយអ្នកទាំង១៣នាក់ ព្រោះថា ថ្ងៃនេះពួកគេអាចត្រឡប់ទៅជួបគ្រួសារគេវិញ ប៉ុន្តែខ្ញុំសោកស្តាយ ខ្ញុំចង់ឃើញតុលាការលើកលែងបទចោទប្រកាន់ពួកគេ»។
«គ្មានអ្វីដែលត្រូវសង្ស័យទេ ដែលថា ស្រ្តីទាំង១៣នាក់គ្មានកំហុស.គេមិនបានធ្វើអ្វីខុសទេ»។
លោកស្រី ឈីវកេក សង្ឃឹមថា នឹងមានការលើកលែងបទចោទប្រកាន់ទៅលើ លី ចាន់ណារី និង សៅ សារឿន អ្នកភូមិបឹងកក់ពីរនាក់ដែលត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅក្រៅសវនាការ របស់ក្រុមស្រ្តីទាំង១៣នេះ កាលពីថ្ងៃទី២៤ មិថុនា ដែលត្រូវចោទប្រកាន់ពីបទល្មើសដូចគ្នា ហើយត្រូវបានដោះលែងក្រោមការធានានៅក្រៅឃុំ។
លោកស្រីរំពឹងថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថា នឹងពុំមានសវនាការកាត់ទោសពួកគេទេ ខ្ញុំជឿថា នឹងមានការលើកលែងករណីនេះ»។
តំណាងរាស្រ្តគណបក្សសមរង្ស៊ី លោកស្រី មូរ សុខហួរ តាមរយៈអ៊ីមែលពីសហរដ្ឋអាមេរិក ថា ៖ «សាលក្រមដែលរកឃើញទោសកំហុសនោះ គឺគ្មានន័យអ្វីទេ យុត្តិធម៌បានឈ្នះ»។ «នៅពេលប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌មិនដំណើរការ យើងទាំងអស់ដែលជាប្រជាជននេះហើយ ជាចៅក្រមកំណត់យុត្តិធម៌សម្រាប់ប្រជាជន ដែលត្រូវបានកាត់ឲ្យជាប់ទោសលើបទល្មើសដែលមិនបាន ប្រព្រឹត្ត»។
លោក Phil Robertson អនុប្រធានអង្គការឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្សប្រចាំអាស៊ី បានថ្លែងថា វាជារឿងគួរឲ្យអស់សំណើច ដែលក្រុមស្រ្តីទាំងនោះត្រូវដោះលែង «ខណៈពួកគេមិនគួរត្រូវចោទប្រកាន់ ឬកាត់ទោសនៅសាលាដំបូងនោះ»។ «ព្រះរាជអាជ្ញាគួរតែលើកបទចោទភ្លាមៗ ចំពោះសកម្មជនបឹងកក់ពីរនាក់ទៀត ដែលសំណុំរឿងពួកគេមិនទាន់ដល់ពេលជំនុំជម្រះ»៕ TK/PS
រាយការណ៍បន្ថែមៈ យុទ្ធណា
No comments:
Post a Comment